Het mag weer beginnen...
Door: Mieke Simons
Blijf op de hoogte en volg Mieke
23 Februari 2026 | Nederland, Munstergeleen
Dag lezers,
Al weken tel ik de dagen af tot mijn vertrek op 24 februari. Wat mij zo gretig maakt om opnieuw die best lange zware reis te maken kan ik moeilijk uitleggen. Alleen verstokte reizigers voelen wat ik bedoel. En dan heb ik het niet over een kant-en-klare luxe compleet verzorgde vakantiereis, maar het soort waarbij je zo ongeveer alles zelf organiseert en uitzoekt, liefst tegen zo min mogelijk kosten. Low-budget, inclusief bijbehorende ontberingen, maar met de hoop dat het meevalt. Ik heb een aantal voordelen opgebouwd. Ik weet redelijk goed hoe het allemaal werkt onderweg, in Nepal met name, maar omdat de reis via India altijd een stuk goedkoper is kan ik daar niet omheen. En daar liggen de valkuilen, want ooit meende ik – op basis van eerdere ervaringen – zonder transitvisum de luchthaven van Delhi te kunnen passeren, met alle gevolgen van dien. Daarbij heb ik op mijn bestemming vele bekenden die mij graag terzijde staan, dus ik hoef het niet allemaal meer zelf uit te zoeken.
Voor de sociale projecten in Bardia heb ik de nodige spel- en schildermaterialen ingeslagen en verdeeld over mijn drie stuks bagage. Daarin biedt Kapla prachtig educatief materiaal. Wie kent ze niet, de kabouterplankjes waarmee je de meest prachtige bouwwerken kunt creëren. De Nederlandse uitvinder Tom van der Bruggen overleed recent, is met Kapla wereldberoemd en rijk geworden. Eerder nam ik al een flinke hoeveelheid mee voor de schoolkinderen, nu gaan maar liefst 560 stuks mee in mijn bagage met bestemming weeshuis. Verder heb ik uitgezocht wat er in Nepal zelf gekocht kan worden aan boeken, muziekinstrumenten en sportmaterialen. Eigenlijk ken ik alle leuke verkoopplekken al voor deze spullen, die van daaruit rechtstreeks naar Bardia verzonden kunnen worden, zodat wij er niet mee hoeven te sjouwen. Voor mijn recente verjaardag heb ik een mooi geldbedrag ingezameld, donaties in plaats van cadeaus. Van geven is nog nooit iemand armer geworden, een uitspraak die ik koester. Mijn Amsterdamse vriend Cornel heeft hetzelfde concept gebruikt voor zijn verjaardag en samen kunnen we vanaf woensdagavond gaan overleggen hoe we de dingen gaan aanpakken. Cornel is al onderweg en arriveert morgenochtend in Kathmandu, ik vertrek morgenmiddag met de Flixbus naar Schiphol, in de avond heb ik een rechtstreekse vlucht naar Delhi, waar ik woensdagochtend arriveer. Daar moet ik nog vier uur overbruggen voor de laatste etappe naar Kathmandu. Die avond gaan Cornel en ik even goed de bloemetjes buiten zetten.
De volgende dag dus op pad voor de resterende materialen, ’s middags ieder een lange massage bij Seeing Hands. Ik bij mijn vaste blinde masseuse Bhima, Cornel bij een blinde man. Daaropvolgend zijn traditiegetrouw een aantal bekenden uit Bardia, nu studerend in Kathmandu, uitgenodigd voor een gezamenlijke maaltijd in een sfeervol restaurant. Ook Bhima en zoontje Souvenir zijn dan van de partij. Een korte ontmoeting, want de volgende dag vliegen we al door naar Pokhara, waar het echte uitrusten kan beginnen. Dat is althans het idee, want in Pokhara kun je goed terecht voor vele activiteiten. We zien het wel en laten ons meedrijven met de stroom. Drie overnachtingen aan het meer, twee in de bergen en dan een volgende vlucht met bestemming Bardia. Tot zover de eerste planning.
Het was de bedoeling dat ik de afgelopen maanden mijn conditie sterk zou opkrikken, maar een gemeen virus gooide roet in het eten en heeft met ups en downs twee maanden huisgehouden in mijn lijf. Enorme hoestbuien, vooral ’s nachts. Niets hielp, alleen de tijd bood uiteindelijk voor negentig procent genezing. Net op tijd om enigszins aangesterkt op reis te gaan. Mijn huisarts weet van mijn jaarlijkse reizen en ondersteunt dit waar nodig als het om mijn gezondheid gaat. Dus die topconditie is er niet gekomen, maar dan treedt plan B in werking ‘neem het zoals het komt’, op z’n Nepalees dus. De ontmoeting met Mina gaat zeker door, vanaf ongeveer 12 maart ontmoeten we elkaar in Pokhara, dus reis ik weer terug. Cornel is dan al naar huis. Mina vroeg voorzichtig of ik haar ouders zou willen begeleiden vanuit Bardia naar Pokhara. Hun diepste wens, een bezoek brengen aan het magische Mustanggebied, kan eindelijk in vervulling gaan. Nooit gedacht dat dit mogelijk zou zijn, maar door de ondersteuning vanuit Nederland komt er nu steeds meer geld binnenrollen en gaan er deuren open die altijd gesloten leken. Natuurlijk wil ik vader en moeder Mahatara graag meenemen, mogelijk per bus, anders per vliegtuig. En dan reizen we samen per jeep met chauffeur in een halve dag naar Mustang voor een aantal wandeldagen.
Tot slot nog iets leuks. Regelmatig werk ik in Maastricht als surveillant aan de universiteit. Een collega, Dirk van Beek, hoorde over mijn Nepalreizen en vertelde enthousiast over zijn dochter Cassandra die in maart de Manaslutrekking gepland heeft. Haar eerste reis naar Nepal en dan meteen voor een stevige trek van drie weken. Dirk vroeg of zij contact met mij mocht opnemen. Uiteraard, altijd fijn om informatie door te geven. En zo hebben wij een aantal keren contact gehad, maar nog geen ontmoeting. Cassandra heeft na de Manaslu nog een weekje vrij in te vullen in Nepal en zo zouden we elkaar kunnen ontmoeten. Ik vroeg haar naar Bardia te komen, voor een andere Nepal-ervaring. Mensen ontmoeten, mijn projectjes, een safari. Zojuist kreeg ik bericht dat ze gaat komen, dus Sonja gaat het voor haar regelen. En zo breidt mijn Nepalkringetje zich langzaam uit met mensen die hopelijk net zo enthousiast worden als ikzelf.
Tot zover mijn laatste dag thuis. De bagage is zo goed als klaar, morgen nog wat laatste dingetjes, alles goed checken en dan loslaten. Mijn volgende verhaal zal vanuit Nepal komen.
Tot dan,
liefs,
Mieke
-
23 Februari 2026 - 17:27
Ena:
Lieve Mieke,
Weer op avontuur!! Ik wens je een goede reis en uiteraard een fijn en betekenisvol verblijf.
groetjes Ena
-
23 Februari 2026 - 17:28
Theresia:
Ik verheug me nu al op je vele verhalen en foto's. Veel liefst aan alle mensen die ik in September heb mogen ontmoete. Kijk hier met veel plezier op terug.
Mieke vergeet vooral niet om te genieten.
-
23 Februari 2026 - 17:34
Jos Simons:
Wat fijn voor je. Ik zal de hele tijd aan je denken. Maar ga vooral genieten en neem veel van je posiviteit mee dat helpt. Toi Toi en kom gezond en wel terug. Dan zie ik jou weer bij de UM.
-
23 Februari 2026 - 17:41
Bep Weijenberg:
Lieve Mieke,
een mooie reis gewenst. We wachten hier op je om straks jouw inspirerende verhalen te horen. Groetjes
-
23 Februari 2026 - 17:49
Jules:
Geweldige inleiding op je komende tijd in Nepal. Heel fijn om via de moderne techniek, internet e.d., mee te kunnen reizen en je avonturen in Nepal mee te beleven. Wens je een top tijd tussen je Nepalese vrienden toe en zie uit naar de verslagen daarvan. Snap heel goed dat je geen genoeg kunt krijgen van je jaarlijkse gang naar Bardia. Geniet ze!
-
23 Februari 2026 - 18:19
Petra:
Hoi Mieke,
Vanuit het noorden een hele goede reis. Kojk ook weer uit naar je verslagen en geniet ervan
Vele groeten van de zus van
-
23 Februari 2026 - 19:13
Toos:
Heel veel plezier en een goede reis, Mieke!
-
23 Februari 2026 - 19:52
Jacqueline :
wij wensen je een goede reis! We lezen weer graag je verhalen.
Jruss oes Kirchroa
-
24 Februari 2026 - 00:30
Marian:
Goeie reis Mieke!
Zie uit naar je verhalen.
-
24 Februari 2026 - 10:51
Willeke En Be:
We wensen je weer een hele goede tijd en volgen je ervaringen met grote belangstelling.
-
24 Februari 2026 - 18:05
Ineke Uit Voerendaal:
Dankjewel Mieke voor dit bericht. Ik lees het altijd met grote interesse. Geniet van je reis. Wij houden het wat dichterbij huis. Te laat begonnen met de wijde wereld over te gaan. Maar door erover te lezen, en op de atlas te kijken, geniet ik er ook van.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
