Opwaaiend stof
Door: Mieke
Blijf op de hoogte en volg Mieke
19 November 2023 | Nepal, Bardiyā
Opwaaiend stof
Bij het ontwaken weet ik het al, dit wordt een dag zonder plichtplegingen of andere vermoeienissen. Dat betekent niet dat ik niets ga doen, maar wel dat ik geen afspraak buiten de deur wil hebben. Mocht ik de behoefte krijgen iemand te bezoeken of er op uit te gaan, dan in alle vrijheid en spontaniteit.
Nou, dit soort dagen zijn altijd vruchtbaar, ook thuis. Tijd voor een inhaalslag van achterstallig onderhoud. Zo kan ik digitaal wat lessen voorbereiden voor komende week en printklaar maken. Ook een officieel bericht aan de Kiwanis in Kathmandu kan dit weekend de deur uit. Ik bespreek een en ander met Sonja. Alvorens we een echt verzoek gaan indienen is het raadzaam eerst duidelijk te krijgen in hoeverre de Kiwanis überhaupt in Bardia willen investeren. Dit wordt de strekking van een eerste mail aan de leider van deze organisatie. Vervolgens kunnen we dit verder oppakken of laten lopen, ter voorkoming van investering van veel energie terwijl het mogelijk van meet af aan een verloren zaak is. Maar, niet geschoten is altijd mis, dus wel degelijk een poging wagen.
In de ochtend werk ik aan een verhaal voor een project in Nederland én zoek relevante documentatie voor hetgeen ik op school wil overdragen. Als ik dit alles rustig op een rijtje heb besluit ik tot wat lichaamsbeweging, lopen naar het dorp. Twee vliegen in één klap, want daar kan ik mijn documenten laten afdrukken.
Ik hoor en lees van het weer bij jullie, wellicht word ik nu benijd om deze zomerse omstandigheden. Zelf geef ik de voorkeur aan alle tussenseizoenen. De ochtend biedt een straalblauwe hemel. Lekker loopweertje, denk ik bij mezelf, dus ga ik op pad. Al gaande merk ik hoe droog het is gewordenen met deze ongeasfalteerde wegen waait er aanhoudend flink wat stof op als er een voertuig voorbijraast. Schone kleding heeft hier vaak weinig zin, binnen de kortste keren is alles weer vuil en stoffig. Maar het gekke is dat de Nepalese mensen dit stof of vuil van zich af lijken te schudden en wij westerlingen het stof vooral opzuigen. Misschien is hier het woord stofzuiger ooit door ontstaan? Hoe dan ook, er stuift aardig wat snelverkeer langs me heen en dat produceert enorme stofwolken in mijn richting. Het is hollen of stilstaan hier. In het regenseizoen zijn er overstromingen, nu het andere uiterste. En uiteraard is klimaatverandering ook Nepal niet gepasseerd.
In het dorp klop ik aan bij Kiran Thapa, voormalig docent op BBAS Memorial School, tevens eigenaar van een winkel in schoolartikelen. Ik heb wat printopdrachten voor hem op een USB-stick gezet. Fluitje van een cent om dit even aan te klikken en door te sturen naar zijn printer. Maar die heeft er weinig zin in vandaag. Ik bekijk het apparaat eens kritisch en zie dat ook hier het stof flink heeft huisgehouden. Dan laat een apparaat het op enig moment wel afweten, zeker als er nooit een stofdoek overheen gaat. Ik geef Kiran de gelegenheid alles in eigen tempo te doen en beloof de volgende dag terug te komen om alles op te halen.
Intussen is het alleen maar warmer geworden en ben ik enigszins bevangen door de hitte. Na aankoop van batterijen voor de TI-calculators houd ik het voor gezien en zoek snel een touctouc. Ook die lijken er deze dag geen zin in te hebben, ik word steeds afgescheept met een ander excuus. Normaalgesproken staan ze in de rij, vechtend om een klant, nu staan ze uitgeblust stil en mag ik het verder uitzoeken. Uiteindelijk is er een chauffeur die overstag gaat en mij thuisbrengt.
Uitgeput plof ik neer op bed en verlang de eerste uren naar een stevige winter. Totdat de avond valt en we weer gezellig met de andere gasten aan tafel gaan. Albert en Cecilia, een jong Deens koppel op wereldreis, heeft ook aansluiting gevonden. De andere gasten, een Zwitser en een Duitser, beiden op leeftijd, zijn doorgewinterde trekkers . Daarbij steken Keith, Marcha en ik schraal af de afgelopen dagen. Wij doen het rustig aan, genieten van deze fijne plek en luisteren naar de jungleverhalen van de andere gasten.
Normaliter start de schoolweek op zondag, maar… hoe is het mogelijk… deze zondag is wederom een nationale feestdag. Vooral in het oosten van Nepal gevierd wordt deze gelegenheid aangegrepen om overal vrij te nemen. Nou, dan nog maar een dagje voorbereiden en rustig aan. Maandagochtend om 10 uur sta ik paraat op het schoolplein voor de traditionele dagopening.
Liefs,
Mieke
-
19 November 2023 - 20:26
Sandra:
Heerlijk een rustig dagje. Ook dat is genieten om een x niet een gevulde agenda te hebben. Haha herkenbaar die touctouc. Ze staan idd altijd te dringen om je weg te brengen en sta je er niet op te wachten. Maar heb je ze een x nodig dan zijn ze er niet. Liefs Sandra
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
