Ziekte ligt hier altijd op de loer.
Door: Mieke Simons
Blijf op de hoogte en volg Mieke
29 Oktober 2018 | Nepal, Kathmandu
Beste mensen,
Daar lig ik dan, koortsig en uitgeput van de diarree. Deze had ik nog niet gehad in Nepal, bij mijn weten. In India zaten er altijd wel een paar van die dagen tussen, maar Nepal heeft mij vooral veel hoest- en keelproblemen bezorgd. Nou ja, uitzieken dan maar, ik word nergens op een bepaalde tijd verwacht. Aanvankelijk had ik vanochtend mijn busreis naar Pokhara voor morgen geboekt, maar ik voelde dat ik dit niet ging redden. Met gemak kreeg ik een dagje uitstel.
Voor mijn eigen invloed in deze begon ik een gezondheidsoffensief, een verse fruitsalade bij het ontbijt. Maar niets smaakte en dat wil wat zeggen in mijn geval. Toen op zoek naar het nieuwe gebouw van 'Seeing hands', waar ik drie jaar geleden een massage heb gehad van een blinde jonge vrouw, maar die nadien steeds opnieuw niet op haar post was. En nu vind ik haar! Bhima, zo heet ze, is afgestudeerd literatuurwetenschapper én alleenstaande moeder van een zoon. Ze waardeert het dat ik gekomen ben en kan zich mij herinneren aan de hand van verhalen. Zien kan ze me immers niet. Alsof de tastzin extra goed ontwikkeld is gaat Bhima mij voor de trap op en wijst de weg naar de massagetafel. Ik kleed me uit en zij begint mijn pijnlijke plekken stevig te bewerken. Zo'n fijn vrouwtje met zulke handen! Anderhalf uur gaat ze door en we vertellen elkaar dingen uit ons leven. Zij is zo blij met deze baan, anders was ze afhankelijk gebleven van familie. Ze maakt soms werkdagen van tien uur. Wat een moed.
Mogelijk heeft de massagedruk mijn ingewanden opnieuw geactiveerd en kom ik nog net op tijd aan in mijn hotelkamer. In de middag doe ik nog wat inkopen, maar voel me als een zombie. Vooral de geuren staan me tegen en dat zijn er nogal wat. Ineens besef ik hoe zwaar de busreizen nog gaan worden als ik niet topfit ben, dus besluit ik nog een dag te blijven en dan zien we wel weer.
Eerder vandaag sprak ik een vrouw in mijn hotel, ik schat haar ongeveer zeventig. Ze informeerde naar mijn verblijf. Zelf helpt ze al sinds 1993 als vrijwilliger in diverse ziekenhuizen in India en Nepal, vooral bij melaatsen. De helft van het jaar is ze in Azië, de andere helft thuis in Australië. Je komt wat kanjers tegen op zo'n reis, mensen die op de achtergrond heel wat nood lenigen en zelden of nooit de krant halen.
Ik hoop dat mijn bloed snel weer gaat stromen, op nieuwe levensenergie met mooie ervaringen. Even de tijd z'n werk laten doen en vooral de moed niet laten zakken.
De meeste lezers kennen me, dus geen zorgen.
liefs, Mieke
Daar lig ik dan, koortsig en uitgeput van de diarree. Deze had ik nog niet gehad in Nepal, bij mijn weten. In India zaten er altijd wel een paar van die dagen tussen, maar Nepal heeft mij vooral veel hoest- en keelproblemen bezorgd. Nou ja, uitzieken dan maar, ik word nergens op een bepaalde tijd verwacht. Aanvankelijk had ik vanochtend mijn busreis naar Pokhara voor morgen geboekt, maar ik voelde dat ik dit niet ging redden. Met gemak kreeg ik een dagje uitstel.
Voor mijn eigen invloed in deze begon ik een gezondheidsoffensief, een verse fruitsalade bij het ontbijt. Maar niets smaakte en dat wil wat zeggen in mijn geval. Toen op zoek naar het nieuwe gebouw van 'Seeing hands', waar ik drie jaar geleden een massage heb gehad van een blinde jonge vrouw, maar die nadien steeds opnieuw niet op haar post was. En nu vind ik haar! Bhima, zo heet ze, is afgestudeerd literatuurwetenschapper én alleenstaande moeder van een zoon. Ze waardeert het dat ik gekomen ben en kan zich mij herinneren aan de hand van verhalen. Zien kan ze me immers niet. Alsof de tastzin extra goed ontwikkeld is gaat Bhima mij voor de trap op en wijst de weg naar de massagetafel. Ik kleed me uit en zij begint mijn pijnlijke plekken stevig te bewerken. Zo'n fijn vrouwtje met zulke handen! Anderhalf uur gaat ze door en we vertellen elkaar dingen uit ons leven. Zij is zo blij met deze baan, anders was ze afhankelijk gebleven van familie. Ze maakt soms werkdagen van tien uur. Wat een moed.
Mogelijk heeft de massagedruk mijn ingewanden opnieuw geactiveerd en kom ik nog net op tijd aan in mijn hotelkamer. In de middag doe ik nog wat inkopen, maar voel me als een zombie. Vooral de geuren staan me tegen en dat zijn er nogal wat. Ineens besef ik hoe zwaar de busreizen nog gaan worden als ik niet topfit ben, dus besluit ik nog een dag te blijven en dan zien we wel weer.
Eerder vandaag sprak ik een vrouw in mijn hotel, ik schat haar ongeveer zeventig. Ze informeerde naar mijn verblijf. Zelf helpt ze al sinds 1993 als vrijwilliger in diverse ziekenhuizen in India en Nepal, vooral bij melaatsen. De helft van het jaar is ze in Azië, de andere helft thuis in Australië. Je komt wat kanjers tegen op zo'n reis, mensen die op de achtergrond heel wat nood lenigen en zelden of nooit de krant halen.
Ik hoop dat mijn bloed snel weer gaat stromen, op nieuwe levensenergie met mooie ervaringen. Even de tijd z'n werk laten doen en vooral de moed niet laten zakken.
De meeste lezers kennen me, dus geen zorgen.
liefs, Mieke
-
29 Oktober 2018 - 11:59
Truus:
hoi Mieke,
wat enorm sneu zeg, ik wens je enorm veel beterschap en een virtueel bloemetje
hou je haaks
Truus -
29 Oktober 2018 - 12:24
Jolanda:
Hallo Mieke,
Wat leuk dat ik weer mee mag genieten van je avonturen. Helaas ben je nu een beetje ziek. Cola doet wonderen maar dat wist je al. Sauna’s kent Nepal niet dus met dikke trui uitzweten dan maar. Geef het maar de tijd. Beter n dagje te veel rust dan n dagje te weinig.
Jolanda -
29 Oktober 2018 - 13:08
Jacqueline :
Hoi Mieke,
Vervelend voor je, ziek goed uit voordat je in de bus stapt.
Deze ervaringen gun je niemand en wil je zeker meemaken.
Hopelijk ben je snel weer op de berg. Veel beterschap
-
29 Oktober 2018 - 13:20
Toos:
Nou Mieke dat is toch heel vervelend voor je.
Kop op en beterschap.
Gezonde groet Toos K -
29 Oktober 2018 - 13:24
Gemma:
Hopelijk is dit het enige dat op de loer ligt !
Tijd is het nieuwe GOUD. Beterschap! -
29 Oktober 2018 - 13:50
Willeke En Be:
Hoi Mieke. Wat naar voor je. Zo'n Kathmandu maag is de Nepalese variant op de Delhi belly en dat vreet energie. Over het algemeen erg vervelend maar rust en cola doet wonderen. We hopen dat je er snel weer bovenop bent zodat je weer kunt genieten en wij meegenieten.
Beterschap
-
29 Oktober 2018 - 14:56
Ine :
Gossie Mieke. Wat vervelend dat je nu geveld bent. Snel weer beter worden en genieten van alles.
Neem de tijd om weer goed aan te sterken. -
29 Oktober 2018 - 15:07
Sandra:
Dit is vervelend. Hopelijk ben je snel opgeknapt. In ieder geval beterschap. xxx -
29 Oktober 2018 - 15:52
Vivianne:
neem je tijd, Mieke, ziek zijn en toch ook weer een ervaring rijker -
29 Oktober 2018 - 16:10
Jeannine Van Aalst:
Lieve Mieke.
Heel veel Beterschap gewenst en even extra goed op jezelf oassen.
Probe er zeker goed te drinken en zorg dat je voldoende zout binnen krijgt om uitdroging te voorkomen. Ik denk aan jou. Komt zeker weer snel goed.
Liefs en groetjes. Dikke zoen. Jeannine xxxx -
29 Oktober 2018 - 19:42
Wilma Winteraeken:
Maar lieve Mieke toch,
dit "like" ik eigenlijk helemaal niet.
Van harte beterschap en neem alle tijd, om op krachten te komen.
Veel liefs, van Wilma.
-
29 Oktober 2018 - 22:19
Clementien:
Hoi Mieke
Ik hoop dat wanneer je dit leest je alweer wat beter bent. Ik leef met je mee. Groeten ook van Mike. Sterkte. Clementien -
30 Oktober 2018 - 07:16
Marian Janssen:
Beterschap!!! -
30 Oktober 2018 - 08:43
Marianne:
Van ❤️e baetersjap Mieke!!!!!!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
