Missie geslaagd.
Door: Mieke Simons
Blijf op de hoogte en volg Mieke
11 Maart 2017 | Nepal, Bardiya
Lieve lezers,
Er is opnieuw wat tijd overheen gegaan voordat ik kans zag jullie te schrijven. Het was een drukke week om af te maken wat ik begonnen ben en zodra er tijd was om een blog te schrijven liet internet het afweten. Gisteren heeft het zelfs de hele dag geregend, tegen alle weerwetten in, en was er noch internet noch electriciteit. Na alle droogte was een regenbui best welkom, maar dit was weer te veel van het goede en veranderde de straten in een blubbermassa. Ook sommige schoolklasjes waren ondergelopen.
Ik zal jullie kort bijpraten en hoop vanuit Kathmandu uitgebreid verslag te doen van mijn laatste week hier. Vandaag is mijn laatste dag in Bardia, gisteren de laatste schooldag, want zaterdag is altijd de enige vrije weekdag. Aanvankelijk zou ik maandag pas vertrekken, maar gezien het aanstaande Holi-feest zondag en maandag vind ik het prettiger om rustig aan terug te reizen en te overnachten onderweg. Voor zover dit te plannen valt, zoals jullie inmiddels weten. Ik hoop toch echt dat mij nu wat rust gegund wordt.
Gisteren mijn laatste schooldag, die opnieuw werd afgesloten met een grootse huldiging en tientallen tikka's. Probeer je voor te stellen dat mijn hele gezicht, de helft van mijn haren en een deel van mijn hals onder de rode verfpoeder bedolven waren, ik omhangen ben met bloemenkransen en sjawls, verwend met allerlei cadeautjes en ballonnen plus vele kaarten vol blije wensen met de uitdrukkelijke hoop dat dit niet de laatste keer is. We zullen zien wat de toekomst brengt. De kinderen hebben verhalen geschreven, er zitten echte pareltjes tussen, en in Nederland ga ik de mooiste verhalen en tekeningen verwerken tot een boek. Voor het eerst in hun leven werden de kinderen gestimuleerd een verhaal te schrijven en voor sommigen was dit een openbaring, wat ook bleek uit het resultaat. Het prikkelen van de fantasie van kinderen is iets wat hier nauwelijks bekend is. Ook de poppenkast liet zien wat er los komt als je vraagt een verhaal uit te beelden. Gillen van plezier.
Na het feestelijk afscheid heb ik een kwartier onder de douche gestaan, geboend en geschrobd, maar die poeder is zeer hardnekkig en vooral op een witte huid! Ik was daarna uitgenodigd voor een afscheidsetentje bij Sonja en Budhi, dus daar wilde ik weer blank verschijnen. Maar bij gebrek aan electriciteit kon ik mijn haar niet droogfohnen. Hoe vanzelfsprekend wij het vinden dat de dingen gewoon werken ontdek je pas als je ervan verstoken bent.
Vanavond een afscheidsetentje bij de familie hier, ze koken mijn favoriete gerecht, chicken tandoori. Morgenochtend word ik door Subasj achterop de motor dertien kilometer verderop naar het vertrekpunt van de bus gebracht, met nog slechts twee rugzakken, en reis dan ongeveer acht uur lang tot Butwal. Ik hou mijn hart vast, men viert Holi en dat betekent ongebreideld strooien met verfpoeder, bij voorkeur op mensen. Voor het eerst mocht ik dit beleven in India, samen met Anton in het jaar 2000. Ik denk dat ik mijn gezicht ga afdekken met sjawls en even niet bereikbaar ben. Ik voel er niets voor om weer een kwartier onder de douche te staan morgenavond of erger, helemaal onder de verf en dan blijkt de douche niet te werken. Je hoort het gauw.
Deze reis is in weinig te vergelijken met mijn vorige. Dat was bovenal avontuur, dit voelt meer als een missie. In korte tijd veel werk verzetten, minder tijd voor mezelf, ook doordat ik hier inmiddels zoveel mensen ken, die je allemaal willen zien en spreken, uitnodigen en omgekeerd. Het was behoorlijk zwaar, maar ik kan nu zeggen: Mission accomplished.
Er is opnieuw wat tijd overheen gegaan voordat ik kans zag jullie te schrijven. Het was een drukke week om af te maken wat ik begonnen ben en zodra er tijd was om een blog te schrijven liet internet het afweten. Gisteren heeft het zelfs de hele dag geregend, tegen alle weerwetten in, en was er noch internet noch electriciteit. Na alle droogte was een regenbui best welkom, maar dit was weer te veel van het goede en veranderde de straten in een blubbermassa. Ook sommige schoolklasjes waren ondergelopen.
Ik zal jullie kort bijpraten en hoop vanuit Kathmandu uitgebreid verslag te doen van mijn laatste week hier. Vandaag is mijn laatste dag in Bardia, gisteren de laatste schooldag, want zaterdag is altijd de enige vrije weekdag. Aanvankelijk zou ik maandag pas vertrekken, maar gezien het aanstaande Holi-feest zondag en maandag vind ik het prettiger om rustig aan terug te reizen en te overnachten onderweg. Voor zover dit te plannen valt, zoals jullie inmiddels weten. Ik hoop toch echt dat mij nu wat rust gegund wordt.
Gisteren mijn laatste schooldag, die opnieuw werd afgesloten met een grootse huldiging en tientallen tikka's. Probeer je voor te stellen dat mijn hele gezicht, de helft van mijn haren en een deel van mijn hals onder de rode verfpoeder bedolven waren, ik omhangen ben met bloemenkransen en sjawls, verwend met allerlei cadeautjes en ballonnen plus vele kaarten vol blije wensen met de uitdrukkelijke hoop dat dit niet de laatste keer is. We zullen zien wat de toekomst brengt. De kinderen hebben verhalen geschreven, er zitten echte pareltjes tussen, en in Nederland ga ik de mooiste verhalen en tekeningen verwerken tot een boek. Voor het eerst in hun leven werden de kinderen gestimuleerd een verhaal te schrijven en voor sommigen was dit een openbaring, wat ook bleek uit het resultaat. Het prikkelen van de fantasie van kinderen is iets wat hier nauwelijks bekend is. Ook de poppenkast liet zien wat er los komt als je vraagt een verhaal uit te beelden. Gillen van plezier.
Na het feestelijk afscheid heb ik een kwartier onder de douche gestaan, geboend en geschrobd, maar die poeder is zeer hardnekkig en vooral op een witte huid! Ik was daarna uitgenodigd voor een afscheidsetentje bij Sonja en Budhi, dus daar wilde ik weer blank verschijnen. Maar bij gebrek aan electriciteit kon ik mijn haar niet droogfohnen. Hoe vanzelfsprekend wij het vinden dat de dingen gewoon werken ontdek je pas als je ervan verstoken bent.
Vanavond een afscheidsetentje bij de familie hier, ze koken mijn favoriete gerecht, chicken tandoori. Morgenochtend word ik door Subasj achterop de motor dertien kilometer verderop naar het vertrekpunt van de bus gebracht, met nog slechts twee rugzakken, en reis dan ongeveer acht uur lang tot Butwal. Ik hou mijn hart vast, men viert Holi en dat betekent ongebreideld strooien met verfpoeder, bij voorkeur op mensen. Voor het eerst mocht ik dit beleven in India, samen met Anton in het jaar 2000. Ik denk dat ik mijn gezicht ga afdekken met sjawls en even niet bereikbaar ben. Ik voel er niets voor om weer een kwartier onder de douche te staan morgenavond of erger, helemaal onder de verf en dan blijkt de douche niet te werken. Je hoort het gauw.
Deze reis is in weinig te vergelijken met mijn vorige. Dat was bovenal avontuur, dit voelt meer als een missie. In korte tijd veel werk verzetten, minder tijd voor mezelf, ook doordat ik hier inmiddels zoveel mensen ken, die je allemaal willen zien en spreken, uitnodigen en omgekeerd. Het was behoorlijk zwaar, maar ik kan nu zeggen: Mission accomplished.
-
11 Maart 2017 - 07:31
Charlotte:
Goed bezig!! Alvast een goede terugreis.
Groetjes uit Nederland (waar de lente een beetje begint) -
11 Maart 2017 - 08:16
Pl Stevens:
Proficiat met alle werk wat je hebt gedaan, en kom gezond terug. -
11 Maart 2017 - 11:16
Marian:
Geweldig Mieke wat je allemaal gedaan hebt. Goede reis terug zonder obstakels. -
11 Maart 2017 - 11:56
Willeke En Be:
Mieke een goede terugreis en met een rugzal vol positieve ervaringen zal je weer terug keren naar Nederland! Lieve groet, Be en Willeke -
11 Maart 2017 - 12:00
Wolly Touwen:
Ha Mieke
Wat een mooi verslag
Ik zie uit naar de verhalen van de kinderen!
Hartelijke groet en goede reis!
Wolly -
11 Maart 2017 - 13:37
Gemma:
Wat een verhalen, we genieten ervan -
11 Maart 2017 - 14:30
Clementien:
Ik geniet altijd van je verhalen. Sterkte voor de terug reis. Tot ziens in Juli. -
11 Maart 2017 - 15:22
Lida:
Hoi Mieke.
Zowat iedere dag hoop ik dat je iets geschreven hebt, (wie schrijft die bljft) en ben blij te lezen dat het goed met je gaat. Ben straks benieuwd naar je foto's en natuurlijk naar het poppenkast verhaal!
Mieke veel plezier met het holi feest en wat maakt het uit felle kleuren staan je goed!
Liefs, Lida -
12 Maart 2017 - 09:09
Rini Hofman:
Lieve Mieke,,
Heb weer genoten van je mooie verhalen, zo leren wij ook de mensen en hun gebruiken kennen, op afstand!!
Goede thuisreis!
Ik ben voor iemand op zoek naar het boek wat je geschreven hebt over kinderloosheid!
Hoe was de titel en waar kan ik het kopen!!( ik zet je nu even terug op deze aarde in Nederland!)
Lieve groet Rini -
12 Maart 2017 - 12:08
Corry:
Lieve Mieke.
Wij hebben weer genoten van je reisverslagen, heel fijn dat je missie geslaagd is.
Een goede reis naar Nederland,hopelijk mag de deze nu voorspoedig verlopen.
Groetjes CorenHar.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
