Uitverkoren als Godin.
Door: Mieke Simons
Blijf op de hoogte en volg Mieke
27 Januari 2018 | Nepal, Kathmandu
Goedemorgen,
'Bij ons dromen kleine meisjes ervan om een prinses te worden, maar in Nepal is de wens van veel kleine meisjes om uitgekozen te worden tot Kumari. De Kumari is een ‘levende godin’ die gezien wordt als de reïncarnatie van de godin Durga. Ze wordt gekozen op basis van horoscopen uit 3 tot 5 jarige meisjes uit de Shakya-kaste van de Nepalese Newar-bevolkingsgroep. Het meisje dient ook een aantal fysieke eigen-schappen te hebben zoals de vorm van een banyan-boom en wimpers als een koe. Verschillende stadjes in de vallei van Kathmandu hebben hun eigen Kumari, maar die van Kathmandu is ongetwijfeld de bekendste en de belangrijkste'.
Dit citaat heb ik eerlijkheidshalve van een speciale website en illustreert in het kort het verschijnsel Kumari. Deze uitverkorene wilden wij aanschouwen op Durbar Square, het plein met de vele Hindu-tempels. We wisten dat Kumari zich slechts enkele uren per dag laat zien vanuit een raam en zelfs dan krijg je geen garanties. Wij erheen, vóór twaalf uur, gauw een fietsriksja genomen, die op topsnelheid elke tegenligger ontwijkt. Durbar Square is ernstig getroffen door de aardbeving van april 2015 en dit werelderfgoed wordt momenteel gerestaureerd met steun van wereldheersers Amerika en China. Na de duizend rupees entree pogen gidsen nog wat extra geld uit je zak te kloppen, ze moeten ook ’s avonds weer met een klein salaris thuis komen tenslotte. Wij willen vrij zijn en vinden de tempel van Kumari met behulp van de plattegrond. Een binnenplaats omzoomd met eeuwenoude ruimtes, veel sierlijk houtsnijwerk. Op de eerste verdieping bevinden zich drie raampjes waar Kumari kan verschijnen. Het kind mag niet gefotografeerd worden. Veel toeristen stromen toe en het wachten is begonnen. Dan ineens… een peuter in een rood pakje met zwaar opgemaakte ogen verschijnt in het middenraam, kijkt wat wazig naar buiten en dan is Kumari weer weg. Tja, ik vind dit kindermishandeling, maar wie ben ik? Lida vraagt aan een gids of het meisje speelgoed heeft. Ja, ze heeft alles, ook een telefoon en computer! Maar geen vrijheid. Ze mag de grond niet raken, wordt dus steeds gedragen én ze mag niet bloeden, want dan is ze bezoedeld en meteen Kumari-af. Dit prépuberale kind blijft normaalgesproken Kumari tot aan haar eerste menstruatie en zal daarna een eenzaam leven moeten leiden, want een Godin is niet geschikt om te huwen. Drie jaar oud, net uit de luiers, weg van de ouders om een leven te leiden als uitverkorene. Met alle respect voor religieuze diversiteit en rituelen, dit krijg ik niet verzonnen.
Durbar Square herbergt vele tempels, zoals gezegd in staat van restauratie. Hier en daar slapen mensen op de trappen. Lida en ik zien een dakterras, nemen de trappen en proosten met een glas bier op de verjaardag van Anja, Lida’s schoonzusje. Voor zover de smog het toelaat hebben we een enorm uitzicht over de hele stad. Later slenteren we terug in de richting van onze wijk Thamel en stuiten op een ander plein met een enorme Stoepa. Hier heerst het Boeddhisme, voor mij gevoelsmatig aangenamer dan de Hindurituelen. We lopen rond de Stoepa, draaien aan de gebedsmolens en aanschouwen de tientallen tempeltjes die het plein sieren.
Ook vandaag doen we de Nepalese keuken geweld aan. We eten een Mexicaanse enchilada bij een cocktail Blue Curacao in de Boeddhistische restauranttuin van onze eerste dag. De zoektocht naar sjawls gaat nog even voort en dan zoeken we ons hotel weer op. Nog vier volle dagen te gaan, waarin niets meer moet, maar alles mag. Laten we hopen dat er nog iets gebeurt om jullie te amuseren.
Namaste,
Mieke
'Bij ons dromen kleine meisjes ervan om een prinses te worden, maar in Nepal is de wens van veel kleine meisjes om uitgekozen te worden tot Kumari. De Kumari is een ‘levende godin’ die gezien wordt als de reïncarnatie van de godin Durga. Ze wordt gekozen op basis van horoscopen uit 3 tot 5 jarige meisjes uit de Shakya-kaste van de Nepalese Newar-bevolkingsgroep. Het meisje dient ook een aantal fysieke eigen-schappen te hebben zoals de vorm van een banyan-boom en wimpers als een koe. Verschillende stadjes in de vallei van Kathmandu hebben hun eigen Kumari, maar die van Kathmandu is ongetwijfeld de bekendste en de belangrijkste'.
Dit citaat heb ik eerlijkheidshalve van een speciale website en illustreert in het kort het verschijnsel Kumari. Deze uitverkorene wilden wij aanschouwen op Durbar Square, het plein met de vele Hindu-tempels. We wisten dat Kumari zich slechts enkele uren per dag laat zien vanuit een raam en zelfs dan krijg je geen garanties. Wij erheen, vóór twaalf uur, gauw een fietsriksja genomen, die op topsnelheid elke tegenligger ontwijkt. Durbar Square is ernstig getroffen door de aardbeving van april 2015 en dit werelderfgoed wordt momenteel gerestaureerd met steun van wereldheersers Amerika en China. Na de duizend rupees entree pogen gidsen nog wat extra geld uit je zak te kloppen, ze moeten ook ’s avonds weer met een klein salaris thuis komen tenslotte. Wij willen vrij zijn en vinden de tempel van Kumari met behulp van de plattegrond. Een binnenplaats omzoomd met eeuwenoude ruimtes, veel sierlijk houtsnijwerk. Op de eerste verdieping bevinden zich drie raampjes waar Kumari kan verschijnen. Het kind mag niet gefotografeerd worden. Veel toeristen stromen toe en het wachten is begonnen. Dan ineens… een peuter in een rood pakje met zwaar opgemaakte ogen verschijnt in het middenraam, kijkt wat wazig naar buiten en dan is Kumari weer weg. Tja, ik vind dit kindermishandeling, maar wie ben ik? Lida vraagt aan een gids of het meisje speelgoed heeft. Ja, ze heeft alles, ook een telefoon en computer! Maar geen vrijheid. Ze mag de grond niet raken, wordt dus steeds gedragen én ze mag niet bloeden, want dan is ze bezoedeld en meteen Kumari-af. Dit prépuberale kind blijft normaalgesproken Kumari tot aan haar eerste menstruatie en zal daarna een eenzaam leven moeten leiden, want een Godin is niet geschikt om te huwen. Drie jaar oud, net uit de luiers, weg van de ouders om een leven te leiden als uitverkorene. Met alle respect voor religieuze diversiteit en rituelen, dit krijg ik niet verzonnen.
Durbar Square herbergt vele tempels, zoals gezegd in staat van restauratie. Hier en daar slapen mensen op de trappen. Lida en ik zien een dakterras, nemen de trappen en proosten met een glas bier op de verjaardag van Anja, Lida’s schoonzusje. Voor zover de smog het toelaat hebben we een enorm uitzicht over de hele stad. Later slenteren we terug in de richting van onze wijk Thamel en stuiten op een ander plein met een enorme Stoepa. Hier heerst het Boeddhisme, voor mij gevoelsmatig aangenamer dan de Hindurituelen. We lopen rond de Stoepa, draaien aan de gebedsmolens en aanschouwen de tientallen tempeltjes die het plein sieren.
Ook vandaag doen we de Nepalese keuken geweld aan. We eten een Mexicaanse enchilada bij een cocktail Blue Curacao in de Boeddhistische restauranttuin van onze eerste dag. De zoektocht naar sjawls gaat nog even voort en dan zoeken we ons hotel weer op. Nog vier volle dagen te gaan, waarin niets meer moet, maar alles mag. Laten we hopen dat er nog iets gebeurt om jullie te amuseren.
Namaste,
Mieke
-
27 Januari 2018 - 07:59
Jeannine Van Aalat:
Wat een verhaal zal voor daar wel heel
bijzonder zijn maar hier word
ik toch bij het lezen best verdrietig van.
Voor jullie ook weer een hele bijzondere
ervaring denk ik.
Hele fijne dagen nog verder gewenst met
Een lieve groet en knuffel van ons en
geniet van zoeken naar mooie sjawls.
Een hartelijke groet.
Harry en Jeannine. -
27 Januari 2018 - 09:45
Marleen:
Ja, dat Kumari verhaal intrigeerde mij ook enorm. (Ik heb daarna een boek gelezen van een ex-Kumari. Zij heeft zich toen ze weer 'gewoon' meisje werd, gelukkig toch redelijk kunnen aanpassen.)
Geniet van de komende dagen. Wij genieten van jullie verhalen.
Hebben jullie de Bodnath stupa al gezien? Pashupatinath? -
27 Januari 2018 - 09:49
Marleen:
Zie net dat ik het verslag van de Pashupatinath dag overgeslagen had. :) Daar waren jullie gisteren. -
27 Januari 2018 - 10:30
Erna Van Der Hoeven:
Lieve Lida en Mieke
Wat een belevenis en wat een rijkdom om dit allemaal mee te mogen maken.
Ik kan mij voorstellen dat dit iets met jullie doet, leven in zo,n totaal andere wereld.
Misschien een idee om voor jullie niet zo reizende vriendinnen een keer
een presentatie te geven, haha, kom ik naar Limburg.
Lieve meiden geniet er nog maar even van en hoor weer
van jullie. -
27 Januari 2018 - 11:42
Christa Hyndycz:
Je kunt het je niet voorstellen dat je dochtertje van 3 bij je weggehaald word.
Van het kind zelf nog maar te zwijgen. Ongelofelijk.
Weer indrukwekkend. Liefs en knuf. -
27 Januari 2018 - 21:21
Hetty Nijsten:
Hallo meisjes, Wat indrukwekkend zo'n lijkverbranding, daar moet je niet te lang bij blijven!!
Dan die arme Kumari, ontzettend triest, maar voor de bevolking misschien een eer om het te mogen zijn, gelukkig hebben we dat allemaal niet, alleen de zwarte/witte piet!! ha ha.
Wat eten en drinken betreft, komen jullie niets te kort! Lekker genieten van alles.
Ja dames, nog even en dan weer de beentjes op Nederlandse bodem!
Vele groetjes
Hetty
-
28 Januari 2018 - 11:18
Sandra:
Wat een verhaal van die Kumari. Je moet een ander geloof respecteren maar in heel veel gevallen vind ik het ook te ver gaan. Je vraagt je af waar dan de grens ligt. Dat boek lijkt mij wel interessant om te lezen, overigens.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
